نام مؤلّف: سيف اللّه بن خواجه نظام الدين احمد بن خواجه محمد مقيم هروی
تاريخ كتابت: 1026 هـ
نوع خط: نستعليق برگ: 75 سطر: 21 زبان: فارسى
آغاز: الحمد لمن كان الخلق فى ذاته... و صفت را از آن جهت مرآت گفت كه جمال
خود نتوان ديد تا آيينه نباشد...
توضيحات: محشّى، به سال 1026 هـ/1617 م. در شهر لاهور در سه «اصل»و هر اصل در چهار «سؤال، جواب» به شرح زير نگاشته است. اصل 1- اثبات وحدت وجود و نفى اثنينيّت، 2- رفع كثرات دنيا و سؤالات و اثبات وحدت وجود، 3- رد كثرت و سؤالات عقبى و اثبات وحدت وجود، «خاتمه» در حقيقت انسان و تاريخ ختم كتاب.