بحر الجواهر
توسط: محمد بن يوسف طبيب هروي (زنده در 938 ق.)
آغاز: حمد العلام احدي ذوي الافهام علي تحقيق دقائق اللغات العربيه و شکر الوهاب ابدي [...]
پایان:
توضیحات: اين کتاب مجموعهاي از اسامي اطباي بزرگ، ادويهها و اصطلاحات طبي و ... است. مؤلف در تأليف آن عربي و فارسي را درهم آميخته است؛ به عنوان مثال در ترجمه واژه «آطريلال» آن را به فارسي چنين گفته است: «نباتي است که تخم او مستعمل است؛ و تخم او مانند کرفس بوده؛ و گياه وي را «رجل الطير» و «رجل الغراب» و «حرز الشيطان» خوانند. گرم و خشک است در آخر مرتبه دوم، در تداوي برص و بهق بهغايت سودمند است [...]» و يا در ترجمه واژه «اثاناسيا» چنين ميخوانيم: «معجون ينفع من اوجاع الکبد و غيرها، و معناه المنقذ و قيل: (ميآيم) و بهتر کنم، و قيل معناه «دواء الذئب» و المعزلان [...]». مؤلف در ترجمه برخي از لغات به اقوال ديگر علماي لغت رجوع کرده است که بر اهميت کتاب افزوده است. مثلاً در ترجمه اولين واژه کتاب که «آسُن» است از اقول «جالينوس»، «مالقي» و صاحب تذکره استفاده کرده است. مؤلف در نگارش کتاب نکاتي را رعايت کرده که به برخي از آنها اشاره ميشود : 1- نوشتن وزن کلمات. مثلاً: در ترجمه «جرجيس» ابتدا وزن آن را بر وزن «قنديل» گفته و بعد آن را ترجمه نموده است. 2- کمک گرفتن از اِعراب براي برخي کلمات. مثال: «الاذن» بضم الهمزه و سکون الوسط و تحريکه. 3- مؤلف به هنگام برشمردن عنوان برخي از ميوهها و گياهان، طبيعت آنها را نيز ذکر ميکند. 4- علاوه بر اصطلاحات طبي، زندگينامهاطباي بزرگي همچون «ابن سينا» را نيز بررسي کرده است. 5- نويسنده در کتابش از حيوانات نيز نام برده است. براي مثال «السمع» به معناي «بچه گرگ» که از «کفتار» است.
تعداد صفحات:
تعداد سطر:
نوع زبان: عربى و فارسى
تاریخ کتابت:
کاتب: