الاستغاثه في بدعة الثلاثه

توسط: علي بن احمد علوی کوفی352 ق

آغاز: الحمدالله ذي‌الطول والامتنان والعزة والسلطان [...] اما بعد فاني لما تأملت ما عليه الامة من اهوائها [...]

پایان:

توضیحات: در اين اثر بدعت‌هايي که خلفاي ثلاثه (ابوبکر، عمر و عثمان) در دين مبين اسلام ايجاد و احداث کرده‌اند، يادآور شده‌اند؛ و به برخي از آلام و مصائب پديد آمده از رهگذر اين بدعت‌ها پرداخته شده است. جزء اول کتاب به بدعت‌هاي اين سه تن اختصاص دارد. مؤلف از بدعت‌هاي «ابوبکر» غصب منصب خلافت و جانشيني پيامبر (ص) عليرغم تعيين جانشين پيامبر (ص) از سوي خود ايشان، غصب فدک و منع فاطمه (س) از ميراث پدري، تعيين مقرري براي خود (ابوبکر) از بيت‌المال مسلمين و تخلّف از همراهي با لشکر «اسامه» و... را ذکر مي‌کند. وي از بدعت‌هايي «عمر بن خطاب» به بدعت‌هايي در احکام و حدود نماز و موارد مرتبط به آن، تفضل مهاجرين بر انصار، قريش بر ساير اعراب و عرب بر عجم در اعطاء صدقات، ممانعت از متعه زنان وغيره؛ و از بدعت‌هاي «عثمان» نيز به استبداد در مورد اموالي که به ظلم و جور از مردم مي‌ستاند، لغو حکم صادر شده از جانب شخص پيامبر (ص) در مورد تبعيد «حکم بن ابي‌العاص» از شهر «مدينه» به «طايف»، صدور حکم تبعيد «ابوذر غفاري» و... اشاره مي‌کند. نويسنده، در جزء دوم کتاب، ابتدا رواياتي را که اهل سنت در باب مناقب و فضايل خلفاي ثلاثه گزارش کرده‌اند، نقل مي‌کند و سپس به نقد و بررسي و ردّ آن‌ها مي‌پردازد. وي درباره «عشره مبشره»، که اهل سنت در مورد آن‌ها روايتي ساخته ‌و پرداخته‌اند، به‌تفصيل بحث مي‌کند و سوابق آن‌ها را يادآور مي‌شود؛ و از وقايع و احداثي که نه تن از ايشان به‌ جز «علي بن ابي‌طالب» در دين ايجاد کرده‌اند، ياد مي‌کند. بسياري از علما، از جمله «نجاشي»، «ابن شهر آشوب»، «بياضي»، «افندي»، «نوري»، صراحتاً اين کتاب را منتسب به «اَبوالقاسم کوفي» مي‌دانند.

تعداد صفحات: 98

تعداد سطر:

نوع زبان: عربي

تاریخ کتابت: نامشخص

کاتب: جواد علي بن محمد علي