من لايحضره الفقيه
توسط: ابوجعفر محمد بن علي بن حسين بن موسي بن بابويه قمي، معروف به «شيخ صدوق» (305- 381 ق.)
آغاز: اللهم اني احمدک و اشکرک و اومن بوعدک و اتوکل عليک واقر بذنبي [...]
پایان:
توضیحات: کتاب «من لايحضره الفقيه» يکي از کتب اربعه و از معتبرترين کتب شيعه است. اين کتاب از زمان نگارش همواره مورد توجه و استقبال علما شيعه قرار گرفته است. اين کتاب مجموعهاي از احاديث و روايات اهلبيت (ع) دربارة مسائل فقهي و احکام شرعي است. در اين کتاب ابواب فقهي حلال و حرام و قوانين و مقررات شرح شده است. درمجموع پنج هزار و نه صد و شصت و سه حديث در اين کتاب گردآورده شده است. اين احاديث بر اساس ابواب فقهي دسته بندي شدهاند. سبب تاليف آن را تقاضاي گردآوري چنين مجموعهاي از طرف يکي از سادات بلخ، به نام «شريف الدين ابوعبدالله محمد بن حسين» معروف به «نعمت»، نوشتهاند.همچنين به کتابهاي شماره دويست و هشتاد و چهار، و سيصد و دوازده از همين کتابخانه مراجعه کنيد
تعداد صفحات: 190
تعداد سطر: 25
نوع زبان: عربي
تاریخ کتابت: 1041 ق.
کاتب: محمد بن نورالله