من لايحضره الفقيه

توسط: ابوجعفر محمد بن علي بن حسين بن موسي بن بابويه قمي، معروف به «شيخ صدوق» (305- 381 ق.)

آغاز: اللهم اني احمدک و اشکرک و اومن بک و اتوکل عليک و اقر بذنبي اليک [...]

پایان:

توضیحات: کتاب «من لايحضره الفقيه» يکي از کتب اربعه و از معتبرترين کتب شيعه است. اين کتاب از زمان نگارش همواره مورد توجه و استقبال علما شيعه قرار گرفته است. اين کتاب مجموعه‌اي از احاديث و روايات اهل‌بيت (ع) درباره مسائل فقهي و احکام شرعي است. در اين کتاب ابواب فقهي حلال و حرام و قوانين و مقررات شرح شده است. در مجموع پنج هزار و نه ‌صد و شصت و سه حديث در اين کتاب گردآورده شده است. اين احاديث بر اساس ابواب فقهي دسته ‌بندي شده‌اند. سبب تأليف آن را تقاضاي گردآوري چنين مجموعه‌اي از طرف يکي از سادات بلخ، به نام «شريف‌الدين ابوعبدالله محمد بن حسين» معروف به «نعمت»، نوشته‌اند.همچنين به کتاب‌هاي شماره دويست و سي و نه؛ و دويست و هشتاد و چهار از همين کتابخانه مراجعه شود.

تعداد صفحات: 371

تعداد سطر: 22

نوع زبان: عربي

تاریخ کتابت:

کاتب: