توسط: مير محمد اكبر عرف محمد ارزانی
آغاز: بسمله. ثنايى كه شايان جناب مستطاب حضرت الهى تعاليست بجزوی سبحانه نيايد پس السنه بندگان چنين ذاتی را بغير لااحصی ثنا عليک چه ستايد سبحان الله... امابعد بر رای حذاقت پيرای طالبان حروف تحقيق و حكيمان...
پایان:
توضیحات: انجام افتاده. شاه اكبر ارزانی از پيروان گروه قادری در سال 1126 هـ \ 1714 م. اين كتاب را به نام شيخ عبد القادر جيلانى نگاشته و در ديباچه و آن فهرست كتب خود را ذكر كرده است. نخستين آنها شرح "طب النبی" سيوطی، 2- طب اكبری، 3- مفرح القلوب، 4- ميزان الطب، 5- تعاريف الامراض، 6- مجربات اكبری و از كتاب "طب هندی" خود نام نبرده است. اين نسخه در 22 باب كه در هر باب نام داروها به ترتيب حروف تهجى آمده است. باب اول: ادويه سر، 2- ادويه امراض چشم، 3- گوش، 4- بينى، 5- لب، 10- شش و سينه و حجب، 15- گرده و مثانه، 20- ادويه اورام و ثبور، 21- تدبير مسافران و 22- سموم و گزيدگيها.
تعداد صفحات: 110
تعداد سطر: 20
نوع زبان: فارسی
تاریخ کتابت: نامشخص
کاتب: ناشناس