توسط: محمد بن نصير الدين جعفر مكی حسينى (891 هـ / 1686 م)
آغاز: بسمله. آنخدای (آن خدای) كه انگبين شيرين نوش را از فواره تلخ نيش زنبور بقدرت خويش چكاند... امابعد فيقول العبد المفتقر الی الغنی...
پایان:
توضیحات: انجام افتاده. مؤلف از مشايخ نامی هند و پدرش از شرفای مكه بوده. اين نسخه مشتمل بر 36 نامه عرفانی اوست كه برای ملك محمود عرف شنجن مي نگاشته است در سالهای 824 – 825 هـ مكتوب، 1- ايمان، 2- صلواة، 3- زكات و صوم وحج...، 30- رؤيا، 35- شوق حقيقت، 36- عشق و اسرار آن. نثری آميخته به نظم، نامه ها باعنوان محبوب اعز، محبوب جانی ملك محمود عرف شنجن آغاز ميشود. اين نسخه تا اواسط مكتوب 18 در بيان كفر را دارا است.
تعداد صفحات: 81
تعداد سطر: 18
نوع زبان: فارسی
تاریخ کتابت: نامشخص
کاتب: ناشناس