توسط: ابو حامد فريد الدين محمد عطار نيشابوری(512 – 627 هـ / 1118– 1230 م)
آغاز: بسمله. حمد بيحد مر خدای پاك را آنكه ايمان داد مشتی خاك را
پایان:
توضیحات: از مثنويهايی كه بيگمان از عطار نيشابوری است. در ابتدا باستايش پروردگار و نعت پيامبر (ص) شروع می شود و در ادامه شاعر در فضيلت ائمه مجتهدين، مناجات، مخالفت بانفس اماره، فوايد خاموشی، عمل خالص، سيرت مذمومه، حسن خلق، مهلكات، اهل سعادت، سبب عافيت، تواضع، و صحبت درويشان، شقاوت، رياضت، مجاهدت نفس، فقر، نفس اماره، خود آرايی، ابلهان، عافيت، عقل و عاقلان، رستگاری، ذكر، خصلت ذميمه، سعادت و نصيحت، علامت مدبران، چهار چيز را حقير نبايد شمرد، خشم و غضب، پرهيز از چهار چيز، غنيمت دانستن عمر، خاموشی و سخاوت و... می سرايد.
تعداد صفحات: 63
تعداد سطر: 8
نوع زبان: فارسی
تاریخ کتابت: 1224 هـ
کاتب: الهی بخش