توسط: رفيع الدين محمد بن فتح الله واعظ قزوينی (متوفی 1089 هـ)
آغاز: بهترين مقالی که سرخيل کاروان فنون محاورات تواند بود...
پایان:
توضیحات: در موعظه و اخلاق می باشد. مصنف در ذهن خود آن را بر هشت باب مرتب کرده بود. جلد اوّل را در عصر شاه عباس نوشت مصنف دوم جلد را نوشت به ديار الهی شناخت بقيه جلد آن کتاب و تتمه را پسرس محمد شفيع بن محمد رفيع اتمام کرد.جلد اوّل: بعد از مقدمه دارای سيزده مجلس می باشد. در مقدمه ضرورت موعضه، در آداب وعظ در شنيدن وعظ و شرط آن می باشد. مجلس اول: در مذمت حب و جاه و رياست. مجلس دوم: در شهوات اندوختن ملک و مال، مجلس چهارم: در شهوت مباشرت، مجلس دهم در مذمت بغض و حسد، مجلس سيزدهم: در مذمت صفت ظلم مصنف در بيان خود از آيات و احاديث و حکايت ها استفاده کرده و استفسار مناسب را هم ذکر کرده است.
تعداد صفحات: 298
تعداد سطر: 13
نوع زبان: فارسی
تاریخ کتابت: 1266 هـ
کاتب: صفدر علی ابن اکبر علی